కాలమా మారిపోకే...

కాలమా మారిపోకే...
గాయాలెన్నో రేపుకుంటూ
మనసుకి మందే వేసుకుంటూ
ఎవరినో కలిపేస్తూ
ఇంకెవరినో విడదీసేస్తూ

నిన్న లేనిదేదో ఇవాళ ఇచ్చేస్తూ
ఇవాళ ఉన్నదేదో రేపు లాగేసుకుంటూ
నిషబ్ధాన్ని సృష్టిస్తూ
అంతలోనే చిటికెల సందడి చేసుకుంటూ

కాలమా సాగిపోకే...
నన్ను గమనించనట్టు
నాతో నీకు పనిలేనట్టు
ఉషా కిరణాలని ఛేదిస్తూ
నిషి రాత్రులని సృష్టిస్తూ

మరచిన ఆనందమేదో అందిస్తూ
లేని భయమేదో చూపిస్తూ
ఒకోసారి ఆశేదో నింపేస్తూ
మరోసారి నిరాశలో ముంచేస్తూ

కాలమా..
వెను తిరిగి గతాన్ని చూడవు
ముందెళ్ళి భవిష్యత్తుని తాకవు
నీ గమనం నిరాడంబరం
నిన్నర్ధం చేసుకోలేని
మనిషి జీవన గమనం ఎంతో అయోమయం

--విజయ

కొందరిది....

ఈ లోకం...

జయం

మన ప్రేమ సాక్షిగా

తీరని ఓ ఆశ

నాకంటూ అమ్మ ఉందని గర్వం
ముంచెత్తే జీవన తరంగాలలో నేను మునిగిపోలేదని ఆశ్చర్యం

ఓటెవ్వరికి?

నాకు తెలిసి మంచి చెడు రెండే అనుకున్నా ఈ లోకంలో...
ఎప్పుడైనా రెండింటిలో ఒకటి ఎన్నుకోవచ్చనుకున్నా..
కానీ, ఏ పార్టీ కరపత్రం చూసినా నాకు కనిపించేవి
హింసా రాజకీయాలు, పదవీ వ్యామోహాలు
ఒకరిని మించి ఒకరు నిలబెట్టుకోలేని వాగ్దానాలు
పరస్పర దూషణలో దుర్భాషలు
ఒకరి దుర్మర్గాన్ని ఇంకొకరు బయటపెట్టడాలు
దొరికినంతా దోచి స్విస్ బాంకులో దాచటాలు
పేదవాడి ఓటు కోసం దీనంగా పడిగాపులు
ఎవరో అన్నట్లు..
నేతలంతా రాత్రి బారు, పగలు దర్బారు..!
ఇందుకేనా పరపీడన పరాయణత్వం వదిలించుకున్నదని
వీళ్ళ చేతుల్లోనా నా జన్మభూమి ఉన్నదని
నిశ్చేష్టనై నిలుచుని చూస్తున్నా
ఓటెవ్వరికని ఆలోచిస్తున్నా..!
--విజయ

ఫోటోకి కవిత రాయండి

పులిట్జర్ ప్రైజ్ గెలుచుకున్న ఈ ఫోటోని చాలా మందే చూసి ఉంటారు. ఇది 1994 ఫోటో , కాని అప్పటికి, ఇప్పటికి దార్ఫూర్, సూడాన్ లో పరిస్థితి పెద్దగా మారలేదు. ఈ ఫోటో తాలుకు ఙాపకాలు సదా తనని వెంటాడుతున్నయని, ఫోటోగ్రాఫర్ 'కెవిన్ కార్టర్ ', తనని తాను అంతం చేసుకున్నాడట (పులిట్జర్ ప్రైజ్ అందుకున్నాక). ఈ ఫోటో పై నా స్పందన నేను రాసుకున్నాను. మీ అందరి స్పందన చూడాలని ఉంది. మీలో కలిగే ఆవేదనకిగాని, ఆలోచనలకిగాని, కర్తవ్య నిర్వహణ ఏంటి అనే భావనకిగాని అక్షర రూపం ఇచ్చి, కవితగా కాని, హైకూగా గాని, నాతో, ఇంక ఈ బ్లాగు చదివే అందరితో పంచుకుంటారని ఆశిస్తున్నాను.

నా కానుక

విజయ