తీరని ఓ ఆశ

నాకంటూ అమ్మ ఉందని గర్వం
ముంచెత్తే జీవన తరంగాలలో నేను మునిగిపోలేదని ఆశ్చర్యం

ఓటెవ్వరికి?

నాకు తెలిసి మంచి చెడు రెండే అనుకున్నా ఈ లోకంలో...
ఎప్పుడైనా రెండింటిలో ఒకటి ఎన్నుకోవచ్చనుకున్నా..
కానీ, ఏ పార్టీ కరపత్రం చూసినా నాకు కనిపించేవి
హింసా రాజకీయాలు, పదవీ వ్యామోహాలు
ఒకరిని మించి ఒకరు నిలబెట్టుకోలేని వాగ్దానాలు
పరస్పర దూషణలో దుర్భాషలు
ఒకరి దుర్మర్గాన్ని ఇంకొకరు బయటపెట్టడాలు
దొరికినంతా దోచి స్విస్ బాంకులో దాచటాలు
పేదవాడి ఓటు కోసం దీనంగా పడిగాపులు
ఎవరో అన్నట్లు..
నేతలంతా రాత్రి బారు, పగలు దర్బారు..!
ఇందుకేనా పరపీడన పరాయణత్వం వదిలించుకున్నదని
వీళ్ళ చేతుల్లోనా నా జన్మభూమి ఉన్నదని
నిశ్చేష్టనై నిలుచుని చూస్తున్నా
ఓటెవ్వరికని ఆలోచిస్తున్నా..!
--విజయ

తేనె వానలు పూల సోనలు

నేనెప్పుడు నా లోకం లోనె వుంటాను చుట్టూ పరిస్థితులని అంతగా పట్టించుకోనని నా మీద మా ఇంట్లో కంప్లైంట్.

ఎందుకు పట్టించుకోను చాలా పట్టించుకుంటాను, నేను నడిచే దారిలో పూచిన గడ్డిపూవు నన్ను మాత్రమే పలకరిస్తుంది నీకెందుకు కనిపించదు. ఇంటి పక్కనే వున్న మామిడి చెట్టు మీద కూసిన కోయిల గొంతు నాకు మాత్రమె వినిపిస్తుంది. ఆ మామిడి చెట్టు ఏ కాలం లో పూస్తుందో ఎన్ని రంగులు మారుస్తుందో ఆ లేత చిగుళ్ళు తిని కోయిల కంఠం ఎంత మధురంగ వుందో నాకు కోయిలకే తెలుసు.

ఎవరేం చేస్తున్నారు అని చెప్పుకునే గాస్సిప్స్ నాకెందుకు చెప్పు, వాన కురిస్తే ఎందుకు వాన అని నీకనిపిస్తుంటె తేనెల వానలా నాకనిపిస్తుంది.కార్తీకం లో గుళ్ళో దీపాలు పాపాలని కడుగుతాయని అందరు పెడ్తుంటే ఆ దీపాల వెలుగులో కార్తీక చంద్రుని కాంతి వెన్నెల సంవత్సరంలో ఏనాడు కనిపించని ఆ జాబిలి వెన్నెల నన్ను పలకరించి పోదామని నాకొసమే వచ్చిన అతిదిలా అనిపించి పలకరించి పరవశించి పోతాను.

ఎప్పుడూ వండుకు తినడంలో, ఆ టి.వి ప్రోగ్రాంస్ లో నాకేమి ఆనందం వుండదు. అల లాగ తేలివచ్చే పాట వింటు నా సారీ మీద డిసైన్ చేసుకుంటూ వుంటే అలౌకిక ఆనందం నాకు. విరబూసిన ఫూల సోనలు వాటి సోయగాలు ఏ మనిషి లోనూ నాకు కనిపించవు.

కబుర్ల మూటని ఒక్కసారి విప్పేనంటె అలా ప్రవాహం లా చెల్లితో మట్లాడటం ఇస్టం మా మాటల్లో లేనిదంటు ప్రపంచంలో వుండదెమో మరి. అంతలా వుంటాయి మాటలు మా ఇద్దరి మధ్య మరి నా చిన్నారి చెల్లి నా మది తెలిసిన నేస్తం కూడ కదా. అంత ఆనందం ఎక్కడా నాకు దొరకదు మరి ఇంక టైం ఎలా గడిచిందో
ఎలా తెలుస్తుంది నాకు.

మిట్టూరోడి కతలు చదువుకుంటూ రావి శాస్త్రిని తిరగేస్తూ మహానుభావుల బ్రతుకుపుస్తకాలు తెరిచి అందులో మునిగిపోతే అన్నం వండాలి అని మర్చిపోవడం నా తప్పా చెప్పండి. మీలాగ రాజకీయాలు చర్చిస్తూ డైలి న్యూస్ పేపర్ లో వచ్చే హత్యా కాండలు నేను చదవడం లేదంటే నేనేం చేయాలి.

లోకం పట్టదని కంప్లైంట్ నా మీద ఇంకో లోకం నాకు తెలియదు మీకు తెలిసినా చెప్పకండి ఎందుకంటే తేనెవానలు పూలసోనలు తప్ప నా మైండ్ కి ఇంకేం ఎక్కవు.

--భారతి

మా అక్క అచ్చు సీగానప్రసూనాంబ

మా అక్క చిన్నప్పుడు పాటలన్నా, డాన్సులన్నా తెగ ముచ్చట పడిపోతూ అడిగిన వాళ్ళకి, అడగని వాళ్ళకి కూడా చేసి చూపించేస్తా ఉండేది. ఎవరైనా అడిగిందే తడువు, టవల్ ఒకదాన్ని పమిట లాగ వేసుకుని, జుమ్మంది నాదం అంటూ ఆ గదిలోకి, ఈ గదిలోకి తూనిగలాగా తిరిగేసేది. తిరగటమే కాదు, నాకు, మా చిన్నక్కకి డాన్సు చేయటం బొత్తిగా తెలియదనుకుని చాలా గర్వపడుతూ ఉండేది. పాపం మా ఇంకో అక్కకి నేర్చుకో పోయినా డాన్సు చేయటం బాగానే వచ్చు, కానీ అది ప్రూవ్ చేసుకునే చాన్సు, మా సీగానప్రసూనాంబ ఇస్తేగా? డాన్సు మాత్రమే కాదు, మా ప్రసూనాంబ గాత్రంలో కూడా ఫస్ట్. అడిగినదే తడవుగా, 'రేపంటి వెలుగే కంటి... పూవంటి దొరనే కంటి ' అని ఎత్తుకునేది. లేదంటే మళ్ళీ 'జుమ్మంది నాదం అంటూ ' మొదలెట్టేది.

ఇవన్నీ ఒక ఎత్తైతే, పొద్దుటే మా నాన్న పక్కన చేరి, రేడియో లో ఇట్టా గోట్టి(ఇష్టా గోష్టి), చచ్చా వేదిక (చర్చా వేదిక)వినేస్తూ తను పెద్ద దాన్ని అయిపోయాను అనుకునేది మా వైపు ఒక పిచ్చి చూపు చూస్తు. మళ్ళీ మధ్యాహ్నం మాతో పాటు 'బాలానందం ' వినటానికి మెల్లిగా మా పక్కన చేరేది. మేమేమి తక్కువ కాదు, మా పక్కన చేరనిచ్చే వాళ్ళం కాదు. వెళ్ళి మా అమ్మ పక్కన చేరి, మా అమ్మ బూర్లో, గార్లో చేస్తుంటే సాయం చేస్తా అంటూ తన ప్రతిభా పాటవాలని అక్కడ ప్రదర్శించుకునేది. అమ్మ బూర్లు ప్లేట్లో పట్టుకుని వస్తూంటే, పక్క న నిలబడి అవి తనే చేసినట్లు ఫోస్ పెట్టి మరీ నిల్చునేది.

ఎప్పుడైనా మా అమ్మ మమ్మల్ని వదిలి, పక్కింటావిడతో సినిమాకి వెళ్తే, తను వచ్చేసరికి, మార్కులు కొట్టేయటానికి, సన్నజాజులన్నీ తెంపి, సూది దారంతో చెండులుగా చేసి, మా మొహాలు కడిగి, మా ఇద్దరికి కళ్ళ నిండా కాటుక పులుమి, చందమామ అంత బొట్టు పెట్టి, మల్లె చెండులు మా తల్లో పెట్టి, మా అమ్మ వచ్చేసరికి, అరుగు మీద గొబ్బెమ్మల్లా మమ్ముల్ని కూర్చోపెట్టేది. మా అమ్మ మమ్ముల్ని చూసి దడుచుకుని, మా మొహాలు మళ్ళీ కడిగేది.

చెప్పొద్దూ, మేము ఆడుకుంటా ఉంటే, తనేమొ ఏదో పువ్వు గీస్తునో, కొమ్మ గీస్తూనో పికాసో లా ఫోసు కొట్టేది. ఇంతలో మా పిచిగ్గూడూ రెడీ అయ్యిందని అబ్బురంగా చూస్తూ ఉండగానే, సుడిగాలిలా వచ్చి దాన్ని నేల మట్టం చేసి మళ్ళీ వెళ్ళి బొమ్మలు గీసుకుంటూ కూర్చునేది. తను గీసిన పిచ్చి గీతలన్ని ఇంటి నిండా అతింకించేది అఖరికి మా పుస్తకాల అరలో కూడా.

గానప్రసూనాంబ అంటే ప్రతి దీపావళికి నెల రోజుల ముందే ఏడ్చి టపాసులు కొనిపించుకుని, వాటిని నెల రోజుల పాటు ఏండలో ప్రతి రోజు పెట్టి, చివరికి వానలో తడిపి, పండుగ రోజునాటికి టపాసులు తుస్సుమనేల చేసే వాళ్ళే అని మా చిన్నక్క చెప్పేది.

నాకు అంతటి అదృష్టం కలగలేదు కాని, మా చిన్నక్కకి అన్నీ మా సీగానప్రసూనాంబ వాడిన వస్తువులే. అవి మా చిన్నక్కకి ఇస్తూ సర్లే వాడుకో అన్నట్లు ఒక చూపు విసిరేది. పాపం మా చిన్నక్కకి గానప్రసూనాంబ చూపు అర్థం కూడా తెలిసేది కాదు. మా చిన్నక్క చాలా సార్లు బలైపోయేది కాని. నేను కొంచెం తెలివిగా తప్పించుకునేదాన్ని. అందుకని, నా సంగతి నేను నిద్రలో ఉండగా నన్ను గిచ్చో, గిల్లో చూసుకునేది. ఎలాగొలా తన పనులన్నీమాతోనే పూర్తీ చేపించుకునేది. అమ్మ వచ్చే సరికి అన్నీ తనే చేసినట్లు చెప్పుకునేది.

పెద్దయ్యాక కొన్ని చేష్టలు తెరమరుగైనా, తన గానం, గాత్రం వంటి ఇష్టాలు ఇంకా పోలేదని, తను 'రెడీ ' సినిమాలోని 'ఓం నమస్తే బోలో బేబీ' పాట పాడే వరకు నాకు అర్థం కాలేదు. అందుకే తను ఇప్పటికీ కూడా సీగానప్రసూనాంబె.

--విజయ

భూమి కోరని మనిషి

(స్పందనలు తెలిపిన అందరికి మా ధన్యవాదాలు. ఒకే చిత్రానికి ఎన్ని రకాలుగా స్పందిస్తామో కదా? స్పందన ఏదైన, ఆవేదన ఒకటే అనిపించింది. ఈ రోజు పోస్ట్ లో మా ఇద్దరి స్పందనలు)

నాలుగో ఇజం

ఆకలికి నీ ప్రాణం పోతువున్నా
కాకులు నీకై కాపు కాస్తూవున్నా
ఫోటోలు తీసి అవార్డులు
పొయెట్రీలు రాసి పొగడ్తలు పొందే ఆసాములే కాని...
ఏ ఇజం నిన్ను కాపాడగ వచ్చేను?
కాపిటలిజం ...
నీకుంటే తిను, లేకుంటే నా దగ్గర కొను అంటే
కమ్యూనిజం ...
నాకు నిండి నాకే నీకు, లేకుంటే పక్కవాడిని అడుగు అంటే
సోషలిజం ...
అమ్మ ఉంటె గుక్కెడు పాలు తాగు, లేకుంటే భూమి గుండెల్లో దాగు అంటే
ఏ ఇజం నిన్ను కాపాడుతుందని?
ప్రాణమున్న ప్రతి ప్రాణికి ఆకలుంటుందన్న నిజం నీకు తెలిస్తే...
ఆశగ చూస్తున్న ఇంకో ప్రాణికి నువ్వు ఆకలి తీరిస్తే
అదే రియలిజం
నాకు తెలిసిన నాలుగో ఇజం

--విజయ

ఫోటోకి కవిత రాయండి

పులిట్జర్ ప్రైజ్ గెలుచుకున్న ఈ ఫోటోని చాలా మందే చూసి ఉంటారు. ఇది 1994 ఫోటో , కాని అప్పటికి, ఇప్పటికి దార్ఫూర్, సూడాన్ లో పరిస్థితి పెద్దగా మారలేదు. ఈ ఫోటో తాలుకు ఙాపకాలు సదా తనని వెంటాడుతున్నయని, ఫోటోగ్రాఫర్ 'కెవిన్ కార్టర్ ', తనని తాను అంతం చేసుకున్నాడట (పులిట్జర్ ప్రైజ్ అందుకున్నాక). ఈ ఫోటో పై నా స్పందన నేను రాసుకున్నాను. మీ అందరి స్పందన చూడాలని ఉంది. మీలో కలిగే ఆవేదనకిగాని, ఆలోచనలకిగాని, కర్తవ్య నిర్వహణ ఏంటి అనే భావనకిగాని అక్షర రూపం ఇచ్చి, కవితగా కాని, హైకూగా గాని, నాతో, ఇంక ఈ బ్లాగు చదివే అందరితో పంచుకుంటారని ఆశిస్తున్నాను.

ఈ రోజుల్లో ప్రేమ (లవ్ ఆజ్ కల్)

ఈ రోజుల్లో ప్రేమ (లవ్ ఆజ్ కల్) అనే సినిమా చూసాను యంగ్ డైరెక్టర్ ఇంతియాజ్ ఆలి సినిమా ని కమర్షియల్ గా తీసిన సినిమా చూసి బయటకు వచ్చిన యువతకు మాత్రం మనసులొ చిన్న ఆలొచన ఐనా వచ్చేలా చేసాడు అనిపించింది.కథానాయకుడు జై అతని గర్ల్ ఫ్రెండ్ మీరా ఇద్దరు ఈ తరానికి చెందిన వాళ్ళు. ఒకరిని చూసి ఇంకొకరు చూసిన నిమిషాన్నే ఆకర్షణలో పడతారు. ఏముంది దాంతో డేటింగ్ మొదలెట్టి ఇద్దరిలో ఆకర్షణ ద్వార కలిగే ప్రతి ఫీలింగ్ ని తీర్చుకుంటారు. దానికి మించి ప్రేమ అనేది కూడా మనుషుల్లో వుంటుండి అని కుడా వాళ్ళకి తెలియదు. ఇద్దరు డిఫెరెంట్ కెరీర్ ఏర్పర్చుకొవలని వాళ్ళ వాళ్ళ కెరీర్ ఇంటెరెస్ట్ వేరె కనుక విడిపోయి ఎవరి దారిలొ వాళ్ళు ఫూచర్ వెతుక్కుంటు వెళ్ళాలని నిర్ణయించుకుంటారు.విడిపోతు బ్రేకప్ పార్టి కూడా స్నేహితులకి ఇచ్చి అక్కడే ఇంకెవరైన జోడి వెతుక్కుంటారు. అదే ప్లేస్ లో వీర్ అనే పెద్దాయన కనిపించి వారి చినప్పటి ప్రేమ విషయం వారు కనీసం కలిసి మట్లాడుకునే వీలు కూడా లేకపోయినా వాళ్ళ ప్రేమ ఎలా సాగింది ఒకరి మీద ఇంకొకరికి వున్న నమ్మకం ధైర్యం తో ప్రేమని ఎలా బ్రతికించుకుని ఎన్ని సాహసాలు చేసి ఒకటయ్యింది చెప్తాడు. అదంతా జై కి ఫన్ని గాఅనిపిస్తుంది. అలాంటి ప్రేమ ఒకటి వుంటుంది అని కూడ నమ్మలేడుకొంత కాలానికి ఇంకో గర్ల్ ఫ్రెండ్ తో కలిసి ఇండియా వెళ్ళి మీరా ని కలుస్తాడు. ఇద్దరు చెరి ఒకరి ప్రేమలొ వుండి కూడా మళ్ళి దొంగతనంగ కలిసి గడుపుతారు. అప్పుడు మీరా తను వాళ్ళ బాస్ ని పెళ్ళి చేసుకోవడానికి అంగీకరించానని పెళ్ళికి రమ్మంటుంది. అప్పుడు కూడా ఒకరి మీద ఇంకొరికి ప్రేమ వుంది అని వాళ్ళకి అర్దం కాదు.తరువాత పెళ్ళి అయ్యాక మీరా కి, కావలసిన కెరీర్ లో సెటిల్ అయ్యాక జై కి ప్రేమ అంటె ఎంటో ఒకరి మీద ఇంకొకరికి ప్రేమ అనెది ఎలా ఉంటుందని వీర్ చెప్పాడో అర్దం అవుతుంది మీరా భర్తని వదిలి మౌనంగా పని చేసుకుంటూ వుంటుంది జై వెనక్కి తిరిగి వచ్చి మీరా ని కలుస్తాడు.ప్రేమనెది ఎంత విలువైందో తెలియకుండ కూల్ ,కాసువల్ అనుకుంటు ప్రతి విషయాన్ని సాదారణంగా తీసుకుంటూ సహజమైన ఫీలింగ్స్ కొల్పోతున్నరన్నదే డైరెక్టర్ చెప్పారు.అవసరాలని మించిన అనుబంధాలు వున్నాయని తల్లి తండ్రులు వారి నెంతో ప్రేమించి పెంచితేనె వారు నేటి స్థితికి రాగలిగారని ప్రేమ అనేది ఒక ఆట వస్తువు కాదని అదొక అనుబందమని యువత తెలుసుకోవాలి.అప్పుడు కాని నిజమైన ప్రేమంటో వారికి తెలియదు ప్రేమ పేరుతో ఇన్ని దారుణాలు అమ్మాయిలని చంపేయటాలు జరగవు, ప్రతి విషయానికి ఒక విలువుంటుంది అని తెలిస్తేకాని యువతలో మానసిక వికాసం కలగదు.

అనురాగగీతాన్ని

నేనొక అనురాగ గీతాన్ని
నీ హృదయ వీణ పై
నన్ను ఆలపించి చూడు
మోహన రాగాన్ని ఆలపిస్తాను

నేనొక మలయ సమీరాన్ని
నీ పిల్లన గ్రోవిపై
పలికించి చూడు
మంజుల నాధమై వినిపిస్తాను

నేనొక సువాసన ధూపాన్ని
నీ గుండె గుడిలొ
వెలిగించి చూడు
సుగంధాలని వెదజల్లుతాను

నేననె అస్థిత్వం
నీవు ఆస్వాదించగలిగితేనె
సహజ లక్షణాలని
ప్రకాశిస్తుంది

స్టార్ నైట్ - తారలు దిగి వచ్చిన వేళ

స్టార్ నైట్ నేను ప్రత్యక్షంగా చూడక పోయినా, తారలు దిగి వస్తే ఎలా ఉటుందో చూడాలన్న కుతుహలం కొద్ది, ఎన్నో కోసుల దూరాన ఉండి, ఇంటర్నెట్లో చూసాను. నిజంగానే తారలు దిగివస్తే భలే తళుకు బెళుకులు. వయసు మీద పడుతున్నా అందం తరగని కథానాయికలు. మేకప్ లేకపోతే ఇలా ఉంటారా అని అవాక్కు చేసే కథానాయకులు. కామెడీతో అదరగొట్టిన కామెడియన్లు. గళమెత్తిన బాలు, సుశీలలు. డాన్సులతో హోరెత్తించిన కుర్ర తారాగణం. అందరికి హుషారు తెప్పించిన దేవిశ్రీ. మొత్తం మీద సామాజిక అవసరార్ధమై అందరూ నడుము బిగించిన తీరు అభినందనీయం. ఇంతవరకే తెర ముందు కనపడుతుంది. తెర వెనక చాలా ఉంటుంది.

ముందుగానే వరద బాధితులకి విరాళాలు ఇచ్చి కూడా మళ్ళీ ఈ కార్యక్రమంలో పాల్గొన్న తారలు ఎంతో మంది. విరాళాలు ఇవ్వని తారలు, షూటింగ్ పేరుతో కార్యక్రమానికి హాజరు అవ్వని తారలు కూడ ఉండి ఉండవచ్చు. కాని ఇందులో మంచి కోణమె చుద్దాంలె అనుకుంటే, నా ఆలోచన అంతా చూడటానికి వచ్చిన ప్రేక్షకుల గురించే. ఉదారంగా విరాళం ఇవ్వటానికి మనసొప్పని వాళ్ళు ఎంత మంది తారల మోజులో డబ్బు పెట్టి టికెట్ కొని, రద్దీ రోడ్ల మీద గంట సేపు వాహనం నడుపుకుంటూ స్టేడియం చేరుకుని ఉంటారు ఆ తారా విభావరి కోసమై? అదీ తారలంటే మన ప్రజలకి ఉన్న మోజు. ఊరికే ఇవ్వరా బాబూ అంటే, ఎవరు ఇవ్వరు, అదే మోజు మీద బాణం వేసి ఇలా డబ్బు పోగేయటం, చాలా సుళువు. ఒక రకంగా మంచిదే, కాని ప్రేక్షకుడిది గొర్రె పాత్రలా అనిపిస్తుంది నాకు.

అంతటి కార్యక్రమాన్ని కార్యచరణలో పెట్టాటానికి, నిర్వహకులు చాలానే కష్టపడి ఉంటారు. లేటుగా హాజరైన కొందరు ప్రముఖులకి భంగపాటు ఎదురైందని వినికిడి. ఆ తరువాత నిర్వాహకులు సారీ చెప్పి మరీ సీట్లు కేటాయించారట. ఇది ఏమైనా నిర్వాహుకుల కూతురి పెళ్ళా ఆహూతులని ఆహ్వానించి కూర్చో పెట్టటానికి? అయినా అలానే కూర్చో పెడతారు. అదీ మన దేశంలో డబ్బుకి, పదవికి ఉన్న పవర్. అందుకే అందరూ పదవో రామచంద్రా అంటూ పదవులకి, డబ్బుకి, హోదాకి అర్రులు చాస్తారు. అంతే గాని, ఇంత చిన్న అసౌకర్యాన్నే భరించలేక పోతున్నాము, అంతటి భారీ వరదల్ని ప్రజలు ఏలా తట్టుకోగలిగారా అన్న ఆలోచన, సారీ చెప్పించుకున్న ఒక్క నాయకుడికి కూడా తట్టిఉండక పోవచ్చు. మన ప్రజలలో వున్న వెర్రి తనం అర్థం కానట్లే, మన నాయకుల్లో, ఇంకా ప్రముఖ వ్యక్తులుగా వ్యవహరించే వాళ్ళలో, ఎవరికి వారు మేమే గొప్ప అనే భావంతో కనిపించే వాళ్ళలో ఉన్న బ్యూరోక్రసి నాకు అర్థం కాదు.

ఇక్కడ ఇంకో మాట కూడా చెప్పక తప్పదు. ఎవరి గురించి అంటే, ఇలాంటి సామాజిక, ప్రజా కార్యక్రమాలలో, మహిళా తారామణులని పబ్లిక్ ప్రాపర్టీగా చూసి, పిచ్చి చేష్టలు చేసే వెర్రి జనాల గురించి చెప్పాలంటే ఎంతో ఉంటుంది. అయినా యధా రాజ, తధా ప్రజ. మొత్తానికి, విరాళాలు మధ్యలో నొక్కకుండా, అందాల్సిన వాళ్ళకి అందజేస్తే అదే పదివేలు.

మన స్నేహితులు

జీవితం లో మనకు ఎందరి తోనో పరిచయాలు ఏర్పడతాయి వాళ్ళందరి తో కూడ ప్రాథాన్యాన్ని బట్టి మనం అనుబందాలని పెంచుకుంటాం ముఖ్యంగా మనం స్నేహితులు అని ఫీలింగ్ తో వున్నవాళ్ళు వాళ్ళు ఏమి ఆశించి మనతో స్నేహంగ వుంటున్నారో కూడ గమనించకుండ వాళ్ళు మన స్నేహితులు అని ఫీలై పొతు లేని పోని ఇంపొర్టెన్స్ ఇచ్చేస్తూ బ్రతికేస్తుంటాం మెల్లగ వాళ్ళ ప్రవర్తన లో మార్పు గమనించి ఎందుకిలా జరిగింది అని ఏడుపు ఒక్కటి తక్కువగ భాధ పడుతూ మనమే ఏమైన తప్పు చేసామా అని ఓ ఆలోచిస్తు బుర్ర బద్దలు కొట్టుకుట్టువుంటాం.
కాని అక్కడ సీన్ వేరే వుంటుంది వాళ్ళు ఏదో ప్రయోజనాన్ని ఆశించి మనతో స్నేహం చేస్తారో ఆ ప్రయోజనం తీరిపోగానే మనతో మాట్లాడటం మానేస్తారు. లేదా మనతొ ఎం ప్రయోజనం లేదని అనిపించినా మానేస్తారు అది మనం గమనించలేక ఫీల్ అవుతాం. నేను చెప్పేదేంటంటె మనుషులు పలు రకాలు వాళ్ళ ఆలోచనలు వేరే వుంటాయి అనవసరమైన ఫీలింగ్స్ తొ బాధ పడేకన్న మనని మనం గౌరవించుకోవడం బెటర్
నాకు ఒకోసారి అనిపిస్తుంది వెళ్ళి చెడా మడా నాలుగు అడగాల్సినవి అడిగేయాలి అని అలా కూడ చేసి చూసాను శారద అని నా X ఫ్రెండ్ వుండేది మాది 10 ఇయర్స్ స్నేహం తను మాట్లాడిన మాట్లాడక పోయినా నేనె ఫోన్ చేసి మట్లాడతం ఇంటికి వెళ్ళి తనతో స్పెండ్ చేయడం నాకు ఎదైనా నచ్చితే తనకి కూడ తీసుకెళ్ళడం ఇద్దరం ఒకరి కోసం ఒక ఎమైనా చెస్తాము అన్నంత ఫీలింగ్స్ తొ (అఫ్కోర్స్ నేనే వుండెదన్నేమో అలా తనకి వుండక పోవచ్చు సేం ఫీలింగ్స్) వుండెదాన్ని. తను చీరల బిసినెస్స్ స్టార్ట్ చేసింది అల్లగే చిట్స్ బిసినెస్స్ కూడా మొదట్లో ఈ సారీ నీకొసమే వుంచాను అని ఇచ్చి నా దగ్గర డబ్బులు తీసుకోవడం ఈ చిట్ లో నీ పేరు కూడా రాసాను డబ్బులు కట్టు అని కట్టించుకోవడం చేసింది నేను ఎంకరేజ్ గా వుంటుందని తనకి తోడ్పడ్డాను తరువాత తరువాత నాకు కొత్త చిట్ కట్టడం కస్టం, ఈ సారీ నాకు నచ్చలేదు అని చెప్పాను. అంతే తన ప్రవర్తనలో ఎంతో మార్పు ఫోన్ చేసిన వుండి లేదనిపించడం బజార్ లొ కనిపించినా చూడనట్లు తలతిప్పి వెళ్ళిపోవడం చేసింది ఏంటి 10 ఇయర్స్ గా ఈమెనా నా క్లోస్ ఫ్రెండ్ అనుకుని అంత డబ్బు కర్చుపెట్టాను అని బాధ పడ్డాను, ఒక సారీ ఇంకెవరితోను ఫ్రెండ్శిప్ పేరుతో బిసినెస్ చేయకు అని చెప్పాను తరువాత నా మనసు తేలిక పడింది. వాళ్ళు మనతో ఆటలాడుకుంటె మనం వెర్రి దద్దమ్మల్లా భాధ పడటం వేస్ట్ అని నా అభిప్రాయం
అలాంటి వాళ్ళ కోసం మన మనసుని గాయపరుచుకోవడం, నిజమైన స్నేహితులు వున్నట్లైతే వారిని కోల్పోకుండ చుసుకొవడం మనవిధి.
తీయనైన స్నేహన్ని కలుశితం కాకుండ అందులోని మాధుర్యం అనుభవించడం లోని ఆనందమేంటో మరో పోస్ట్ లో రాస్తాను.
ఎందరో స్నేహమూర్తులు అందరికి వందనాలు.

భారతి

కంచీవరం - ప్రకాష్ రాజ్ మూవీ

తారె జమీన్ పర్ లాంటి చిత్రాన్ని కాదని, బిగ్ ఖాన్స్ ని తోసిపుచ్చి, ప్రకాష్ రాజ్ కి జాతీయ పురస్కారం వచ్చిందని గాని, స్వతహాగా ఆర్ట్ చిత్రాల పట్ల ఉన్న అభిమానంతో గాని, జీవితాల్ని దృశ్య కావ్యంగా చూడాలనే కుతుహలంతో గాని ఈ చిత్రం చూడటం జరిగింది. చాల రోజులకి కమర్షియల్ సక్సెస్ కోసం చూడకుండా ఒక మంచి చిత్రాన్ని తీసారనిపించింది. తమిళ చిత్రం కావటంతో, సబ్ టైటిల్స్ పెట్టుకుని చుడాల్సి రావటంతో,చిన్నప్పుడు మా కుటుంబం అంతా కూర్చుని, దూరదర్శన్ లో ప్రాంతీయ భాషా అవార్డు సినెమాలు చూసిన ఙాపకం స్మృతిపదం లో మెదిలి భలే ఆనందం కలిగింది.

కంచీవరంలో నేసిన కంచి పట్టు చీర అంటే ఎవరికి ఇష్టం ఉండదు చెప్పండి. ఎవరెవరికో ఎన్నో పట్టు చీరలు నేసే హీరో (పేరు వంగడం),అందునా మగువ మనసు తెలిసిన హీరో, భార్యకి పట్టు చీర నేయాలనుకుంటాడు. ఆ కోరిక తీర్చక ముందే భార్య చనిపోతుంది. కనీసం కుతురు తామరకైనా పట్టు చీర నేసి పెళ్ళి చేయాలనుకుంటాడు. దాని కోసమై ఎంతో కష్టపడతాడు, మనిషిగా దిగజారి, ద్రోహిగా కూడా ముద్ర వేయించుకుంటాడు, ఐనా అతని కల నిజమవని ఒక విషాద గాధ ఈ కంచీవరం. చిత్రంలొ ఎన్ని పాత్రలు ఉన్నా, చిత్రం ఆసాంతం తన భుజాల పైన ఎంతో సహజంగా నడిపిస్తాడు కథానాయకుడు అందుకే ఆ పురస్కారం.

కథ పరంగా చూస్తే ఇంతే ఉంటుంది. కాని దృశ్య పరంగా, నటన పరంగా, స్వాతంత్ర్యం తదనంతరపు చిత్ర సన్నివేశాల పరంగా,ఈ చిత్రం ఎంతో ఉన్నతంగా ఉంటుంది. ఒక నేతగాని పనితనానికి అబ్బురపడకుండా ఉండలేము. పట్టు చీర లేకపోయినా, మాములు నేత చీర కట్టుకుని, తలలో మల్లెలతో గుభాళించే మగువలు చూడ ముచ్చటగా అనిపిస్తారు. నేతగాళ్ళలో కమ్యూనిష్ట్ కార్మిక ఉద్యమం ఎలా మొదలైందో చూపించటం బాగుంటుంది.

అంతా చూసాక అర్థం అయ్యే విషయం ఒకటే, స్వాతంత్ర్యం వచ్చి ఇన్ని సవంత్సరాలు ఐనా, ఎన్ని ప్రభుత్వాలు వచ్చినా, ఎన్ని పథకాలు చేపట్టినా, ఎన్ని కో-ఆపరేటివ్ సొసైటీలు పెట్టినా, నేతగాని జీవితంలో, ఆ మాటకొస్తే, సామన్యుని జీవితంలోనే, అప్పటికి ఇప్పటికి పెద్ద తేడా లేదని.

గడ్డి పూవు

మా శ్రీను భవానిల దీపావళి భలే బ్రైట్ అండ్ షైన్

మా శ్రీను భవానిల దీపావళి భలే బ్రైట్ అండ్ షైన్

భవానికి కాల్ చేస్తే చెప్పింది, ఆకాంక్ష వాళ్ళింట్లో దివాలి పార్టీ అంట, అందరు బ్రైట్ అండ్ షైన్ గా రావాలని. అలా చెప్పటమే కాదు, అందరూ రెడ్ కలర్ చీరలు వేసుకుంటే బాగుంటుంది అని కూడా ఇన్విటేషన్లో రాసారట. అందరూ రెడ్ కలర్ చీరలు వేసుకుంటే మరీ బ్యాండు మేళంలా వుంటుందేమో అనిపించింది నాకు. ఐనా మా భవాని కుందనపు బొమ్మ, అందులో రెడ్ సారీ వేసుకుంటే అధిరిపోదూ అనుకుని ఊరుకున్నా. వచ్చిన చిక్కల్లా శ్రీనుతోనే. బ్రైట్ అండ్ షైన్ అంటే శ్రీను ఏమి వేసుకుంటాడబ్బా అని అలోచిస్తూ వుండగానే శ్రీను వచ్చాడు.
భవాని శ్రీనుని అడుగుతోంది, బ్రైట్ అండ్ షైన్ గా వుండాలట, జీన్స్, టీ షర్టు వదిలి, కనీసం కుర్తా, ఫైజామా అయినా వేసుకుంటే బాగుంటుందేమో అని. ఆ మాట వింటూనే, అబ్బా అవన్నీ బ్రైట్ అండ్ షైన్ గా వుండని వాళ్ళ కోసం, ఇక్కడ ఆల్రెడి నేనే పెద్ద బ్రైట్ అండ్ షైన్ అని ఒక డైలాగ్ వదిలాడు. ఇంక అంతే భవాని ఫక్కున నవ్వి, అయితే శ్రీను నువ్వు ఏమి తొడుక్కొకుండానే పార్టీ కి వచ్చెస్తావా అని. ఆ మాట విని ఇంకా అందరం ఘొల్లున నవ్వేసాం.

పార్టీ కి ఎవరికి తోచిన విధంగా, వాళ్ళా వాళ్ళ స్టైల్స్ లో అందరూ భలే బ్రైట్ అండ్ షైన్ గా దిగిపోయారు. ఎన్నో రకాల తినుబండారాలతో, పిల్లలతో, చీరలు, నగలతో పార్టీ నిజంగానే బ్రైట్ అండ్ షైన్ అనిపించింది. కాని అక్కడ అనుకోని ఒక కాంటెస్ట్ పెట్టి శ్రీనుని ఓడించే ప్రయత్నాలు చాలానే జరిగాయి. అందులో భాగంగా, శ్రీను అత్తగారి పుట్టిన తేదిని అడిగి మరీ ఓడించేసారు గాని, లేకపొతే, ఆ బ్రైట్ నెస్ ని తట్టుకోవడం ఎవరి తరం అయ్యేది కాదు.

నిజం చెప్పొద్దూ, కాంటెస్ట్ ఓడిపోయినా కూడా, మా శ్రీను, భవానిలే బ్రైట్ అండ్ షైన్. వాళ్ళ మనసులతో, హాస్యంతో చుట్టూ వున్న వాళ్ళందరిని బ్రైట్ అండ్ షైన్ చేసేస్తారు.

మా అక్కగారి రోటి మేకర్ భంగపాటు

మా అక్కగారి రోటి మేకర్ భంగపాటు

ఆ జిం ట్రైనర్ ఎందుకు చెప్పాడో అన్నం తినొద్దు రోటిలే తినమని కాని, ఈ బ్లాగుకి శ్రీకారం చుట్టాడు.

అనుకున్నదే తడవుగా సీతని తీసుకుని వెళ్ళి మరీ రోటి మేకర్ తెచ్చేసింది. కాదులే, యుట్యూబ్ లో ఒక డెమో చూసి, సీత వాళ్ళ ఇంట్లో వున్న రోటి మేకర్ ఎలా పనిచేస్తోందో కనుక్కుని, సేల్స్ మాన్ ని సవాలక్ష ప్రశ్నలు అడిగి మరీ కొన్నది.

ఆఫిసు నుంచి ఇంటికి వచ్చి, రోటి మేకర్ ఉన్నదనే ధీమాతో టీవి ముందు అలాగే రెండు గంటలు కూర్చుండిపోయింది. ఇక మొదలైంది రోటి మేకర్ తో అక్కగారి తంటాలు. ఎంత ప్రయత్నించినా అందులొ అప్పడాలే వస్తున్నాయి కాని ఎంతకి రోటిలు మాత్రం రావటం లేదు. వెంటనే సేల్స్ మాన్ కి కాల్ చేసేసింది. వీలు చుసుకుని నేను పర్సనల్ గా వచ్చి డెమో చూపిస్తాను మేడం అని చెప్పి పెట్టేసాడు వాడు. వాడు వచ్చే దాక వెయిట్ చేయలి కాబొలు అనుకుంటు దిగలుపడి కుర్చుంది. ఇక ఆగలేక దాన్ని అమ్మకిస్తే ఎలాగైనా సక్సెస్ చేస్తుంది అని అలోచించి, రోటి మేకర్ పంపిస్తున్నాను ట్రై చేసి చూడు అని కాల్ చేసి చెప్పేసింది. ఇంకేముంది అమ్మ ఇంటిల్లిపాదికి సరిపడా ఒకొక్కరికి నాలుగు రోటిల చొప్పున పిండి కలిపి రెడీగా పెట్టుకుంది రోటి మేకర్ కోసం ఎదురు చూస్తూ. మళ్ళీ అంతే అప్పడాలు వస్తున్నాయి కాని రోటిలు మాత్రం ససేమిరా రాను అంటున్నాయి. అమ్మ వెంటనే కాల్ చేసేసింది. ఇందులొ వేస్తే అప్పడాలు వస్తున్నాయి కాని రోటిలు రావతం లేదే అని. రోటిలు తిందామని వెయిట్ చేసి చేసి మా నాన్న ఇక ఉత్కంఠ భరించలేక లేచి వెళ్ళిపొయారు.

ఇంక అక్కకి పట్టరాని కోపం వచ్చేసింది. రోటి మేకర్ బానే వుంది అని చెప్పిన సీత మీద, యుట్యూబ్లో డెమో చూపించిన పిల్ల మీద, అది అంటగట్టిన సేల్స్ మాన్ మీద అందరి మీద భళ్ళున కొపం వచ్చేసి ఎవరి మీద కన్స్యూమర్ ఫోరంలో కేస్ వెద్దామా అంటు అలొచిస్తు కూర్చుంది.

నా కానుక

విజయ